´Terra, zoek en vind nieuw land. Ga zeeën overwinnen, ga grenzen verleggen. Zijt gij een week op zee, open dan opdracht deel twee´. Terra liet de eerste opdracht goed op zich inwerken. De tweede opdracht zat in een verzegelde gouden koker. Terra beloofde de koning - van wie zij de opdrachten had ontvangen - de tweede opdracht pas na een week te openen. Nu was het tijd te vertrekken. De zeilen van het schip werden gehesen. De missie ging beginnen. ´Vind nieuw land ...´, dacht Terra in zichzelf, terwijl zij uitkeek over zee. Harde wind bolde de zeilen. Houtwerk kreunde, water spoelde over het dek. Het schip voer in cadans over de hoge golven. ´Houd koers´, riep Terra, luider dan de wind, ´ooit verschijnt nieuw land, nieuwe grond aan de horizon.´ Na zeven wilde dagen kalmeerde de zee. Huizenhoge golven veranderden in een rimpelloze waterspiegel. De zee hield siësta. Bemanning wiegde in hangmatten. Rust. Terra opende de tweede opdracht. ´Leiders zijn overal maar vaak onvindbaar. Gij, Terra, ontdekkingsreiziger, kent het geheim van land. Bepaal uw koers en geef de koning tien leiders van vleesch en bloed.´ Terra geloofde in een goede afloop van een missie en riep de bemanning bijeen. ´Mannen, zojuist heb ik de tweede opdracht geopend´, Terra las de tekst voor en vervolgde, ´wat wordt onze koers om deze opdracht te realiseren, wie heeft het inzicht?´ ´Luister,´ riep Mare, de eerste stuurman, ´ik ken het geheim. De koning die ons deze opdracht gaf, is op zoek naar stuurlieden, capabele leiders om mede te besturen. Geen vaste materie, maar mensen. Laten wij daarom onze kennis én intuïtie gebruiken bij deze zoektocht. Met behulp van kompas en gevoel zijn wij immers altijd goed gevaren.´ ´Mare, de waarheid ligt in jou. Laten we onze missie vervolgen en hopen op de passaat.´ De woorden van Terra waren nog niet vervlogen, of de wind stak weer op. ´Vrienden, we liggen op koers.´ Na drie dagen varen, kwam land in zicht. De lichtmatroos brulde vanuit het kraaiennest: ´Bemanning ... bomen, vuur, aarde, metaal en watervallen in zicht. We hebben nieuw land gevonden.´ Het schip ging voor anker in een weelderige baai. Terra en de bemanning verlieten het schip. Namen polshoogte van het aardse. Reisden te voet van lome dorpen naar bruisende steden. Bestudeerden de cultuur, spraken mensen, legden contacten en maakten afspraken. Soms relaxed, soms zakelijk. Cultuurafhankelijk. Na drie maanden speuren, waren alle tien de leiders gevonden. De opdracht was vervuld. Trots en tevreden werd de weg terug naar het schip aanvaard. Maar nog voordat ook maar één iemand het schip kon betreden, verscheen er uit het niets een nar op het strand. Met een belangrijke mededeling: ´Buenos diaz, amigoís. Gij hebt nieuw land ontdekt, gij hebt uw tien leiders gevonden, gij zijt aldus geslaagd in uw opdracht. Houd deze koers vast bij alle volgende opdrachten die gij krijgt. Gaat gij nu op zoek naar een nieuwe en vaste thuishaven voor uw eigen schip ...´ Zo kreeg Terra Management Groep een derde opdracht. Een opdracht van wel heel andere orde: het vinden van een nieuwe thuishaven. Lees de reacties op de Quest.
naar boven